Sekcja Krav Maga Warszawa Centrum/Śródmieście

SP nr 48, ul. S.Sempołowskiej 4

DZIEŃ PONIEDZIAŁEK WTOREK ŚRODA CZWARTEK PIĄTEK SOBOTA NIEDZIELA
GODZINA 20:00-21:30 18:00-19:30

KROK PO KROKU REJESTRACJA NA TRENING PRÓBNY

Czytaj więcej 

Sekcja Krav Maga Warszawa Ursus

SP 14, ul. Sosnkowskiego 10, Sala „Pod Balonem” (po prawej stronie od głównego wejścia do szkoły)

DZIEŃ PONIEDZIAŁEK WTOREK ŚRODA CZWARTEK PIĄTEK SOBOTA NIEDZIELA
GODZINA 18:30-20:00 18:30-20:00

KROK PO KROKU REJESTRACJA NA TRENING PRÓBNY

Czytaj więcej 

Sekcja Krav Maga Warszawa Wola

ZSI ul. Deotymy 37

DZIEŃ PONIEDZIAŁEK WTOREK ŚRODA CZWARTEK PIĄTEK SOBOTA NIEDZIELA
GODZINA 20:00-21:30 –  20:00-21:30

KROK PO KROKU REJESTRACJA NA TRENING PRÓBNY

Czytaj więcej 

Sekcja Krav Maga Warszawa Ochota

Zespół Szkół nr 4, ul. Szczęśliwicka 46

DZIEŃ PONIEDZIAŁEK WTOREK ŚRODA CZWARTEK PIĄTEK SOBOTA NIEDZIELA
GODZINA 20:00-21:30 20:00-21:30

KROK PO KROKU REJESTRACJA NA TRENING PRÓBNY

Czytaj więcej 

Sekcja Krav Maga Warszawa Mokotów
Liceum ul. Wiktorska 99

DZIEŃ PONIEDZIAŁEK WTOREK ŚRODA CZWARTEK PIĄTEK SOBOTA NIEDZIELA
GODZINA 18:00-19:30 18:00-19:30

KROK PO KROKU REJESTRACJA NA TRENING PRÓBNY

Czytaj więcej 

POBIERZ GRAFIK KMM – KRAV MAGA WARSZAWA (PDF)

Ośrodek szkolenia Krav Maga Warszawa

Grupa KMM zaprasza do skorzystania z wyjątkowej możliwości treningowej w zakresie samoobrony i realnej walki wręcz. Nasze sekcje Krav Maga w Warszawie mieszą się w 5 dzielnicach: Warszawa Śródmieście, Warszawa Wola, Warszawa Ochota, Warszawa Ursus, Warszawa Ursynów. Jedna, miesięczna składka uprawnia do treningów we wszystkich tych lokalizacjach co daje niespotykaną dotąd możliwość trenowania z dużą częstotliwością co ostatecznie przeradza się w szybki progres treningowy.

Realizujemy pełny program szkoleniowy izraelskiego systemu walki wręcz i samoobrony krav maga. Działalność treningową wykonujemy nieprzerwanie od 2009 roku. Szkolimy cywilów, prywatne firmy i służby mundurowe. Organizujemy szereg specjalistycznych szkoleń, wyjazdy na obozy treningowe oraz kwalifikacje na stopnie szkoleniowe. Dzięki skupieniu na jakości wykonywanej pracy staliśmy się największą w regionie i jedną z największych w Polsce szkół samoobrony i walki.

Wszystkie grupy rozpoczynają od nauki podstawowych technik, taktyk i poprawy kondycji fizycznej:

-poruszanie się; -obrony przed uderzeniami, kopnięciami i chwytami; -nauka wyprowadzania ataków wszystkimi częściami ciała; -unikanie, deeskalacja, ewakuacja z niebezpiecznego miejsca; -podstawowe rzuty, kontrole, duszenia, dźwignie; -podstawy walki w parterze; -obrony przed kijem, nożem oraz krótką bronią palną; -taktyka działań przeciwko agresywnej grupie

Po zapoznaniu się z grupą podstawowych technik osoby z grup Krav Maga Warszawa mogą kontynuować naukę w grupie regularnej(kontynuującej), która stawia sobie za cel pogłębienie wcześniej poznanych umiejętności, łączenie ze sobą różnych płaszczyzn walki, umiejętność realizowania zadanego planu walki.

Dla osób regularnie uczęszczających na zajęcia i gotowych na pogłębianie swojego warsztatu przygotowaliśmy liczne szkolenia specjalistyczne pod wspólną nazwą Krav Edge:

-Tactical Shooter- trzypoziomowe szkolenie strzeleckie prowadzone we współpracy z operatorami jednostek specjalnych. Obejmuje najważniejsze zagadnienia dotyczące posługiwania się pistoletem. Od nauki poprawnego załadowania magazynka po poruszanie się z bronią i oddawanie strzałów do ruchomego celu.

-Bus Fight- środowiskowy trening mający na celu adaptację pewnych standardowych technik do warunków panujących w środkach masowego transportu i związane z tym wyzwania.

-CQB- środowiskowy trening samoobrony i walki w warunkach ograniczonej przestrzeni

-Bar Fight- środowiskowy trening zachowań i umiejętności wykorzystania przestrzeni walki w barze/dyskotece/restauracji

-Car Defense- najważniejsze techniki i taktyki samoobrony/walki w odniesieniu do środowiska pojazdu

-Ground Tech.-zbiór najskuteczniejszych technik walki w płaszczyźnie parterowej-przejścia, ucieczki z zagrożonych pozycji, techniki kończące

Regularne treningi w Grupie KMM to zdaniem wielu najlepsza szkoła samoobrony w Warszawie– skupiają się na nauce skutecznych technik i metod obrony przed napastnikiem uderzającym, kopiącym, uzbrojonym w ostry przedmiot lub kij, jak również nauce walki na ziemi i działaniom obronnym przeciwko grupie agresorów. Trening odbywa się w przyjaznej atmosferze, nastawionej na przyswojenie wiedzy i umiejętności. Dokładamy wszelkich starań, aby instrukcje były na najwyższym możliwym poziomie i jednocześnie wymagamy zaangażowania w wykonywane ćwiczenia.

Pracujemy w oparciu o ustalony, jawny plan szkoleniowy, który jest podstawą wymagań egzaminacyjnych. Regularnie organizujemy tematyczne szkolenia specjalne prowadzone przez najlepszych specjalistów z kraju-z zakresu obrony i walki nożem, bezpiecznego poruszania się w środkach masowego transportu, strzelania obronnego, walki parterowej, treningu siłowo-kondycyjnego oraz wielu innych. Na życzenie opracowujemy szkolenia dopasowane do specyficznych potrzeb danego klienta.

Podejmując wyzwanie treningu w naszej grupie zyskujesz jedyną w swoim rodzaju możliwość zbudowania unikatowych umiejętności, poprawy bezpieczeństwa osobistego oraz godnej podziwu formy fizycznej. Wszystkie treningi w sekcjach Krav Maga Warszawa dostosowane są do możliwości członków grupy, często stosowany jest podział na podgrupy w zależności od stażu i stopnia. Zajęcia prowadzone są zgodnie z najnowocześniejszymi trendami w zakresie treningu technicznego, mentalnego oraz siłowo-kondycyjnego. Każdy półroczny cykl treningów kończy się zarówno tygodniowym obozem treningowym jak i egzaminem technicznym(wymagania są jawne, prezentowane na stronie Grupy KMM). Jeżeli szukasz kompetentnego ośrodka Krav Maga Warszawa z dużą ilością lokalizacji, treningów, ofertą dedykowanych szkoleń specjalnych, przyjazną atmosferą oraz wyjątkową kadrą trenerską to zapraszamy do wstąpienia w nasze szeregi.

Ze względu na częste pytania dotyczące tego jak wygląda trening krav maga poniżej prezentujemy relacje z regularnych treningów.

 

RELACJE Z TRENINGÓW KRAV MAGA WARSZAWA

PROPORCJE POMIĘDZY OFENSYWĄ A DEFENSYWĄ W TAKTYCZNYM SYSTEMIE WALKI KRAV MAGA
DSC_3673Ile w samoobronie na ulicy powinno być technik obrony a ile ataku ? Czy da się tylko „bronić” i co ta obrona tak naprawdę oznacza?  Do każdej techniki obrony musimy mieć przygotowany kontratak, serię ciosów, nie możemy bronić się przykładowo zbiciem przed ciosem prostym lub unikami w nieskończoność.  Każdy napastnik zaatakuje na swój sposób tak jak  każdy  zawodnik sportów walki  ma swój styl. Jeden bardziej agresywnie drugi krzycząc ale mniej uderzając kolejny tylko szarpiąc.Kontratak więc zależny jest od sytuacji w jakiej się znajdujemy.Przed ciosami możemy bronić się poprzez zbicie, uniki, odchylenie, kontratakujemy ciosami lub skróceniem dystansu do klinczu nadal mamy możliwość uderzania, kopania.

 

Czytaj więcej...

Jeśli napastnik uzbrojony jest w nóż, butelkę itp. a nie mamy możliwości zachowania bezpiecznego dystansu przykładowo sklep, szatnia klubu, musimy użyć wszystkich możliwych rzeczy które mamy pod ręką aby napastnik nie dostał się w zasięgu narzędzia lub skrócić dystans , w małym ograniczonym pomieszczeniu lub gdy jesteśmy z osobami bliskim które nie są wstanie szybko uciekać lub pomóc w rozbrojeniu napastnika obrona poprzez zbicia i atak  z wolnej ręki lub nogi może nie wystarczyć lepiej skrócić dystans i przechwycić rękę z narzędziem, jeśli uda się ją przechwycić nadal możemy atakować łokciem, głową, kolana, wolną ręką wszystko zależy od sytuacji. Jeśli doszło do sytuacji że przechwyciliśmy rękę z narzędziem nie puszczamy jej do czasu aż czujemy że napastnik nie będzie w stanie nas gonić, atakować.

Pamiętajmy że każdy nasz atak podczas obrony musi być zdecydowany, mocny, agresywny jednocześnie przez nas kontrolowany

Dlaczego zdecydowany, mocny, agresywny ? ponieważ po każdym naszym ataku jeśli będzie słaby napastnik będzie się stawał brutalniejszy .

Dlaczego kontrolowany ? ponieważ dla przykładu jeśli napastnik z potłuczoną butelką w ręku otrzyma kopnięcie strefę kroku co uniemożliwi mu biegniecie za nami jeśli mamy możliwość ucieczki a my w szale skrócimy dystans chaotycznie bijąc ciosy i zmniejszymy  bezpieczny dystans, byle machnięcie uzbrojonej ręki może zakończyć walkę.

JAKIE TECHNIKI KRAV MAGA DAJĄ NAJWIĘKSZE SZANSE POWODZENIA W STARCIU Z AGRESYWNYM PRZECIWNIKIEM
DSC_3859Niestety nie ma idealnej techniki na pokonanie agresywnego przeciwnika. Każdy napastnik zaatakuje inaczej tak jak każda ofiara obroni się na inny sposób. Trenując Krav Maga uczymy nasze ciało aby wykonało serię ciosów, kopnięć, chwytów. Płynnie, zdecydowanie, mocno, zachowując kontrolę tego co robimy.  Każdy człowiek jest zbudowany inaczej i ma inne predyspozycje do walki, trenując systematycznie uczymy się naszej złotej serii ciosów w dystansie jak i w klinczu przykładowo podczas szarpaniny z agresorem.  Agresywny napastnik można powiedzieć że jest łatwiejszą wersją napastnika ponieważ już wiemy co chce zrobić, nie zagaduje ‘’usypia nas ‘’ aby zaatakować mamy możliwość przygotowania się do ataku zachować bezpieczny dystans jeśli nie spanikujemy to my możemy uśpić czujność aby wyprzedzić atak.

Czytaj więcej...

Wszystko zależy oczywiście od sytuacji i agresora, to my musimy określić czy kopiemy w krocze dodając kolano i kilka ciosów w okolice ucha, brody ,tył głowy i uciekamy czy po kopnięciu  w strefę kroku skrócimy dystans aby obalić agresora i go tylko unieruchomimy .

Jeśli miałbym przeciwnika który jest agresywny ale jeszcze nie zadaje ciosów wybrałbym uśpienie, zagadanie poprzez podniesienie rąk do góry na uspokojenie sytuacji i zaatakowałbym kopnięciem w strefę kroku i ciosami w okolice twarzoczaszki.

Z kolei jeśli jest agresywny ale nie mogę sobie pozwolić na ciosy ( pijany wujek na weselu) starałbym dostać się za jego plecy np.: przeprowadzką i znanymi technikami powstrzymać.

Również będąc z bliskimi ( żona, dziecko ) staram się zagadać, uśpić  agresora zaatakować w strefę kroku, ciosami w okolice twarzoczaszki ale w tym przypadku po serii ciosów musimy być pewni że napastnik nie będzie już próbował walczyć lub nas gonić być może będziemy musieli go obalić, powstrzymać przed wstaniem lub rozbroić jeśli miał jakiś przedmiot w ręku.

KLINCZ TAJSKI I KLINCZ ZAPAŚNICZY
klincz-tulowiaDzisiejszy trening zaczynamy od klinczu zapaśniczego. Jest to takie skontrolowanie przeciwnika w którym, kontrolujemy jego łopatkę oraz łokieć z przeciwnej strony. Partner treningowy adekwatnie wykonuje to samo. Takie trzymanie pozwala wychylać partnera na boki oraz trzymając łokieć nie pozwalamy na ataki tą ręką z jego strony. Aby dobrze przećwiczyć owe trzymanie będziemy zmieniali pozycję walki nie tracąc kontaktu z partnerem, jednocześnie zmieniamy uchwyty. Ręka z łopatki wędruje na łokieć partnera, natomiast ręka z łokcia wędruje wysoko na łopatkę. Dalej wykonujemy to samo w ruchu. Zamieniając ręce idziemy do przodu i do tyłu kilka kroków. Dalej będziemy starali się wychylić partnera z centrum jego masy. Ściągamy łopatkę partnera do siebie zabierając tą samą nogę do tyłu. Tak samo w drugą stronę.

Czytaj więcej...

Na wcześniejszych treningach omawialiśmy przeprowadzkę zapaśniczą. Na dzisiejszym treningu możemy ją wykorzystać właśnie w klinczu zapaśniczym. Z pozycji wyjściowej opisanej wcześniej staramy się uchwycić nadgarstek ręki, której przed chwilą kontrolowaliśmy łokieć. Dalej druga ręka  chwyta za triceps od dołu ręki uchwyconej za nadgarstek. Spychamy rękę w dół jednocześnie ciągnąc za triceps i ostatecznie wykonujemy przeprowadzkę, którą kończymy duszeniem lub obchwytem. Kolejny krok w nauczaniu to łączenie trzech elementów w różne kombinacje. Tak więc będąc w klinczu zapaśniczym dążymy do zmieniania pozycji, wychylania partnera na boki, dodajemy przeprowadzkę i wszystko wykonujemy w poruszaniu się przód, tył.

Dlaczego w ogóle  zajmujemy się tematyką zapaśniczą? Jeśli rozważamy zachowania w kontekście przepychanek w ciasnych pomieszczeniach typu winda, klatka schodowa, autobus, zatłoczony klub, to właśnie tam najczęściej dochodzi do szarpaniny czy też prób sprowadzeń do parteru przez agresora. Nasz potencjalny oponent będzie przypuszczalnie jak najszybciej skracał dystans. Gdy dojdzie to uchwycenia czy też przytrzymania, wówczas trening o tematyce zapaśniczej pomoże nam „wyczuć” środek mas agresora i pozwoli na poradzenie sobie z problemem.

Teraz będziemy przechodzili do klinczu tajskiego. Klincz tajski charakteryzuje się trzymaniem za potylicę. Nasz partner wykonuje to samo jak w lustrzanym odbiciu. Kiedy złapie nas za potylicę, staramy się drugą ręką skontrolować jego uchwycenie, trzymając za przedramię. Tak jak w klinczu zapaśniczym, kontrolujemy część ciała jedną ręką, a drugą uniemożliwiamy atak.

Tak jak wyżej zmieniamy uchwyty, zmieniamy pozycję walki, dodajemy poruszanie się do przodu i do tyłu oraz wykonujemy wychylenia na boki. Łączymy wszystko w kombinacje na wszelkie sposoby. Wcześniej ćwiczyliśmy przeprowadzkę wraz z duszeniem w klinczu zapaśniczym. To samo możemy wykonać z klinczu tajskim. Kiedy kontrolujemy przedramię, schodzimy całą dłonią łapiąc za łokieć partnera. Podbijemy go wysoko do góry przy jednoczesnym ugięciu kolan. Następnie jak nurek wynurzający się z wody, tak my staramy się wyprostować, jak najbliżej naszego partnera z czołem skierowanym w kierunku sufitu. Całość zakańczamy zamykając klamrę i wykonując duszenie, łącząc rękę która podbijała łokieć i rękę która kontrolowała potylicę.

Ostatni etap to nauka płynnego przejścia z klinczu zapaśniczego do klinczu tajskiego. Najpierw przygotowujemy uchwyty do klinczu zapaśniczego, następnie zmieniamy pozycję walki nie tracąc kontaktu z partnerem i tym samym zmieniamy stronę. Dalej przechodzimy do klinczu tajskiego i tak samo zmieniając pozycję walki, zmieniamy trzymanie. Całość zapętlamy aż nabierzemy wprawy i odpowiedniej prędkości w działaniu. To ćwiczenie wymaga małej wprawy ale świetnie rozwija koordynację, kontrole własnego ciała, gdzie dokładnie wiemy co ma zrobić która ręka i w którą ma pójść stronę co na początku nie jest takie proste.

DUSZENIE Z PRZODU NA PROSTYCH RĘKACH
 EGZAMIN NA STOPNIE SZKOLENIOWE CZERWIEC 2017Dzisiejszy temat brany na warsztat to duszenia. Aby dobrze przygotować się do tego zagadnienia, standardowo zaczynamy od rozgrzewki. Kiedy już podniesiemy temperaturę ciała, dogrzewamy szyję. Zalecamy unikać pełnej rotacji w karku. Zacznijmy sobie najpierw od unoszenia głowy góra, dół. Dalej lewo, prawo, pół okręgi z przodu, z tyłu. Ucho do barku. To samo wykonujemy leżąc na ziemi, gdzie przeszkadza nam grawitacja i ćwiczenie wydaje się być trudniejsze. Z partnerem akcje zaczynamy od najprostszego duszenia z przodu na prostych rekach. Partner układa dłonie na naszej szyi i zaczyna wywierać presję, Naszą najszybszą obroną będzie wykonanie  z naszych dłoni haków (palce zintegrowane z kciukiem), które mają za zadanie odciągać przedramiona agresora do zewnątrz.

Czytaj więcej...

W taki sposób aby nasze łopatki chciały się spotkać a nasze łokcie wędrują w płaszczyźnie poziomej. Tym samym zrywamy uchwyty agresora. Trzeba jeszcze nadmienić, że w tym samym czasie kiedy staramy się zerwać uchwyt, wykonujemy kopniecie w krocze piszczelem. Tak aby nasz agresor, jak najszybciej chciał zaniechać swoich dalszych planów. Koniec akcji rozwijamy naszą serią kontrataków a następnie bezpiecznie ewakuujemy się z miejsca zdarzenia,

Drugim duszeniem jakie sobie przećwiczymy to duszenie z boku na prostych rękach. Adekwatnie z lewej lub z prawej strony. Tutaj w pierwszej kolejności będziemy starali się bliższą ręką wykonać atak na strefę kroku. Może to być pięść lub otwarta ręka. Jeśli w porę zareagujemy to takie działanie powinno pomóc. Jeśli natomiast mamy do czynienia z większą ilością agresorów, gdzie będziemy starali się zasłaniać przed innymi tym, który nas zaatakował jako pierwszy, będziemy musieli włączyć do gry dalszą rękę. Ona będzie starała się jak najszybciej skontrolować rękę która nas dusi. Druga ręką wykonuje atak w krocze. Jeśli wszystko dobrze poszło, partner odchyli biodra do tyłu (jeśli atak wykonaliśmy w krocze), dalej zadajemy atak łokciem w szczękę, która została wyeksponowana gdy biodra się wycofały. Unosimy do góry pięść i wykonujemy atak młotkowy na głowę. Dalej ta sama ręka kontroluje już szyję agresora. Następnie wystarczy odpowiednio zapracować naszym ciałem, zabierając nogę do tyłu aby przemieścić naszego partnera treningowego. Teraz staje się on naszą żywą tarczą, dzięki której możemy się zasłaniać przed większą ilością agresorów, możemy również wepchnąć go w kolejnego, zbliżającego się agresora.

Trzecim duszeniem na dzisiejszym treningu będzie, duszenie za pleców na prostych rekach. Tutaj nasze dłonie będziemy przesuwali wzdłuż głowy, jak byśmy chcieli zaczesać włosy do tyłu. Dalej staramy się uchwycić nadgarstki partnera zrywając je do zewnątrz. Jednocześnie wykonuje krok w bok aby biodra agresora jak i ofiary nie były do siebie równolegle. Takie ustawienie zapewnia nam dobry dostęp w strefę kroku gdzie będziemy atakowali najpierw pięścią a potem poprzez kopnięcie tylne. Po celnym trafieniu nie odstawiamy nogi a wykonujemy nią zamach jak do sprintu w celu bezpiecznej ewakuacji.

Kiedy mamy już opanowane podstawowe duszenia. Będziemy starali się wykonywać obrony na wyrywki używając do tego wszystkich 4 stron do duszenia, tj, przód, tył, lewo i prawo. W celu zwiększenia dyskomfortu ataki są wykonywany w momencie gdy partner ma zamknięte oczy. Każdy dotyk naszego ciała powinien dać nam bodziec aby oczy natychmiast otworzyć. Co na początku nie jest to takie oczywiste dla każdego trenującego. Do każdej obrony dodajemy serię kontrataków i ewakuujemy się.

Kolejna metoda treningowa to wprowadzanie określonego działania przy mocnym zmęczeniu naszego organizmu. Dlatego partner wykonuje serię 20 pompek i jak najszybciej stara się obronić przed dowolnym duszeniem. Dalej seria 20 przysiadów i podskoków wraz z adekwatną wcześniejszą pracą.

POZYCJA BIERNA, UCHWYCENIE ZA UBRANIE, ATAKI CIOSAMI PROSTYMI ORAZ KOPNIĘCIE FRONTALNE
krav maga warszawa
Zaczynamy kolejny trening. Standardowo instruktor ustawia wszystkich w dwuszeregu. Pada komenda, kolejno odlicz. Gdy już wiadomo ile jest osób na treningu, przechodzimy do rozgrzewki. W zależności od tematu dzisiejszego treningu, dobieramy odpowiednią rozgrzewkę tematyczną. Na początku podnosimy temperaturę organizmu, dalej rozgrzewamy stawy i wpływamy na układ mięśniowy poprzez krótkie ćwiczenia siłowe. Kończymy rozgrzewkę ćwiczeniami specjalistycznymi, które są opracowane pod kątem danych technik.W czasie rozgrzewki na treningach Krav Maga Mazowsze nie tylko stosujemy trucht dookoła sali ale i również kolumnę ćwiczebną, ćwiczenia w parach, ćwiczenia na długościach w poprzek sali jak i praca w tłumie.

Czytaj więcej...

Dzisiaj skupimy się na czterech elementach, które najczęściej spotykają nas w świecie rzeczywistym. Pozycja bierna, uchwycenie za ubranie, ataki ciosami prostymi oraz kopnięcie frontalne.

Pierwszy element jest to klasyczna przeprowadzka. Będziemy do niej przystępowali poprzez skontrolowanie liniowo nadgarstka partnera, który stoi naprzeciwko nas. Dalej staramy się ułożyć drugą rękę w kształcie haka (kciuk złączony z palcami) i kontrolowaną rękę szarpnąć w taki sposób aby plecy partnera przykleiły się do naszej klatki piersiowej. Udana akcję kończymy duszeniem naszym przedramieniem.
Taką akcję możemy wykorzystać na osobie, która nie jest do nas, na początku agresywna, tzn. nie wykonuje żadnych ciosów, oprócz agresji słownej.

Drugi element jest to ta sama akcja co powyżej, z tym że nie zaczynamy od uchwycenia nadgarstka. Tylko zaczynamy od tego, że partner chce nas uchwycić za bark, lub za koszulkę. Zanim to zrobi (zanim dobrze nas złapie/przytrzyma/skontroluje) wykonujemy przekierowanie jego dłoni do zewnątrz, ruchem przypominającym „mycie okien”, następnie natychmiast chwytamy za nadgarstek i ponawiamy akcję opisaną wcześniej.
Sytuacja gdzie ktoś chce nas złapać za bark lub koszulkę zdarza się dosyć często w barze lub autobusie. Ważne aby nie panikować i skupić się na prostej obronie.

Trzecim elementem będzie obrona przed ciosem prostym z natychmiastową kontrą. Zakładamy, że agresor będzie nas atakował ciosem prostym lewą lub prawą ręką. W takiej sytuacji uczymy naszych studentów klasycznej obrony „zbicia” nadchodzącego ataku. Następnie wykonujemy serię kontrataków. Będą to ciosy proste, sierpowe, uderzenia łokciami w poziomie, uderzenia młotkowe, kończąc na kopnięciu w strefę kroku.

Ostatnim elementem będzie obrona przed kopnięciem frontalnym wykonywanym na wysokość brzucha. Zagarniamy zbliżającą się nogę w bok, w taki sposób aby zobaczyć plecy partnera. Dalej wykonujemy serię kontrataków, bezpiecznie oddalając się od agresora. Bardzo często spotykany atak przez osoby które nigdy nie uprawiały żadnych sportów walki. Jest to bardzo intuicyjne kopnięcie, przed którym warto znać obronę.

Wszystkie cztery elementy będziemy sobie łączyli w specyficznym zadaniu. Mianowicie pierwsza osoba ma zamknięte oczy. Nic nie widzi, w związku z czym musi bardzo mocno skoncentrować się na dalszej pracy. Druga osoba wybudza partnera poprzez popchnięcie, klaśnięcie lub wybudzenie dowolnym okrzykiem. Następnie będzie wykonywała cztery opcje. W pierwszej stoi bez ruchu, w drugiej stara się natychmiast uchwycić za ubranie, w trzeciej uderza dowolny cios prosty a w czwartej wykonuje kopniecie frontalne. Osoba która wyjdzie z wybudzenia musi odpowiednio szybko zareagować odpowiednią techniką na każdej z opcji.

Trening zakańczamy delikatnym sparingiem na 30% mocy.

NAUKA KOPNIĘĆ W KRAV MAGA
PODSTAWOWE TECHNIKI KRAV MAGA WARSZAWA
Najlepsze kopnięcia posiadają zawodnicy Muay Thai, Kickboxingu czy też Karatecy. Krav Maga jako system stara się nie odbiegać od jakości kopnięć, które reprezentują wyżej wymienione sporty. Często się zdarza, że nasi studenci, kiedy zaczynają uczęszczać do innych klubów sportowy w celu pogłębienia wiedzy, okazuje się że nie są oni całkowitymi laikami w temacie kopnięć. Na regularnych treningach nasi instruktorzy dbają o naukę poprawnych kopnięć, kreowanie w naszych wychowankach szybkości oraz mocy kopnięcia.Trening zaczynamy od solidnej rozgrzewki. Dalej dodajemy specjalistyczne ćwiczenia właśnie pod różnego typu kopnięcia. Dobrym sposobem na rozgrzanie naszych nóg jest rozciąganie dynamiczne, polegające na wymachach nogami w różnych kierunkach. Unikamy rozciągania statycznego na początku, gdyż powoduje to osłabienie włókien mięśniowych co w efekcie będzie się przekładało na moc kopnięcia.

Czytaj więcej...

Ponieważ na nasze sekcje przychodzą bardzo różne osoby w różnym wieku, o różnej gibkości, główny nacisk kładziemy na jakość kopnięcia, niż na jego wysokość (mowa tutaj o wysokich kopnięciach na głowę). Preferujemy aby nasi studenci potrafili bardzo mocno wykonać kopnięcie okrężne na wysokość uda lub żeber, niż wykonywali bardzo słabe, nie efektywne kopnięcia na głowę. Jednak nie uciekamy kompletnie od tego tematu.

Wracając do treningu, będziemy wykonywali kilka ćwiczeń siłowych typu wykroki, zakroki, przysiady, przysiady z wyskokiem, przysiady na jednej nodze (z pomocą partnera jeśli tego wymaga). W dalszej części staramy się kreować moc, która jest wypadkową szybkości oraz siły.

Szybkość będziemy trenować poprzez wykonywanie jak największej ilości kopnięć na grube tarcze treningowe w określonej jednostce czasowej. Oprócz szybkości kształtujemy wydolność, która jest niezbędna podczas jakiejkolwiek walki z agresorem lub grupą agresorów.

Tak więc łącząc ćwiczenia siłowe z ćwiczeniami szybkościowymi, nasze kopnięcia czy też ciosy będą uderzane z coraz to większą mocą. Im większa moc tym większe spustoszenie będziemy siali w stosunku do naszego agresora. Nawet niskie czy słabsze osoby są w stanie wyćwiczyć w sobie dużą moc. Generalnie mniej umięśnione osoby są szybsze niż kulturyści, a siłę budujemy wpływając na układ nerwowy naszego organizmu, a nie jak większość osób sądzi, że siła zależy od wielkości mięśnia. Reasumując, nie musimy mieć olbrzymiej masy mięśniowej, aby posiadać dużą moc.

Na początkowych treningach studenci uczą się wykonywać poprawnie technicznie, różnego typu kopnięcia. Frontalne, boczne, tylnie oraz okrężne na różne wysokości. Kiedy przećwiczą odpowiednią technikę na sucho a później bardzo delikatnie z partnerem, wtedy przechodzimy do wykonywania mocnych kopnięć na poduchę treningową, ciągle zachowując odpowiednią technikę.

Kolejnym procesem nauczania, będą wszelkiego typu obrony przed kopnięciami. Podstawową obroną będzie zrywanie dystansu, wszelkiego typu odskoki, zakroki czy też przeskoki. Obrony tego typu wymagają bardzo dobrego czucia dystansu i dobrego poruszania się podczas sparingu w pozycji walki. Twardą obroną nazywamy blok piszczelem. Jeśli partner będzie atakował nas kopnięciem okrężnym na strefę żeber lub bezpośrednio w środek uda, wtedy unosimy do góry kolano, napinając mięśnie i blokując kopnięcie. Tego typu obronę stosujemy kiedy nie mamy za dużo czasu, kiedy akcja walki toczy się bardzo szybko lub znajdujemy się w ciasnych pomieszczeniach. Twardą obroną nazwiemy również blokowanie okrężnych kopnięć na wysokość głowy i żeber naszymi przedramionami. Pod koniec treningu łączymy w różny sposób wszystkie obrony zw wszystkimi kopnięciami w różne kombinacje i umieszczając wszystkie techniki w różne scenariusze.

OBRONA PRZED DUSZENIEM PRZEDRAMIENIEM
seminarium krav maga
Ostatni trening przebiegał pod tematem przeprowadzki i przejścia do duszenia. Kontynuujemy ostatni trening rozwijając go o nowe elementy. Taki system, gdzie powtarzamy ostatni trening i wplatamy nowe elementy na kolejnym treningu, najefektywniej wpływa na naszych studentów. Już nie omawiamy szczegółowo ostatniego tematu, tylko od razu powtarzamy ostatnie elementy. W taki sposób budujemy pewne schematy, które rozwijamy, i które dużo łatwiej zapamiętać oraz przyswoić. Kontynuacją dzisiejszego treningu będzie wyjście z duszenia przedramieniem.

Czytaj więcej...

We wstępie ustawiamy grupę w rozsypce. Następnie na sygnał studenci mają natychmiast skręcić głowę w lewo i unieść odpowiednio lewy bark. To samo na drugą stronę. Takie ułożenie ciała pozwala skutecznie schować „jabłko Adama” i ochronić krtań przed naciskiem. Dalej dodajemy kolejny element, jakim jest dotknięcie unoszonego barku, dwoma dłońmi ułożonymi na kształt haków (kciuk zintegrowany z palcami). Dłonie imitują uderzenie agresora i jednocześnie kontrolowanie klamry, dzięki której agresor będzie starał się nas dusić. Końcowy etap pracy na sucho, to odwiedzenie nogi do tyłu, co pomoże nam w dalszych działaniach przy ochronie naszej szyi.

Przechodzimy do pracy z partnerem. Ustawiamy się w parach. Pierwsza osoba stoi w pozycji bierne z zamkniętymi oczami, natomiast druga osoba będzie wodziła przedramię wzdłuż klatki piersiowej swojego partnera. Naszym zadaniem jest niezwłocznie otworzyć oczy, jak tylko poczujemy dotyk, zorientować się w którym kierunku przesuwa się ręka i odpowiednio skręcić głowę, podnieść bark i unieść ręce do uchwycenia klamry. Całość kończymy wysuwając nogę i wyciągając głowę z obchwytu.

Kolejny problem, związany z duszeniem pojawia się w momencie, kiedy agresor nie tylko nas dusi ale jeszcze ciągnie do tyłu. Wówczas nasza postura zostaje złamana i bardzo ciężko się wtedy bronić. W takiej sytuacji należy wykonać wyżej wymienione czynności, dodając do tego poruszanie się w kierunku agresora z jednoczesnym zastawieniem mu nogi naszym udem w celu blokowania dalszego zaciągania w tył. Kiedy uda nam się zatrzymać w miejscu, mocno napieramy naszym uchem w klatkę piersiową agresora. Wtedy oczekujemy, że straci równowagę i dużo łatwiej będzie nam wyswobodzić naszą głowę z obchwytu.

Jeśli ktoś nas chce chwycić przedramieniem do duszenia, powinniśmy niezwłocznie się skręcić i bezpiecznie oddalić zanim agresor dopnie klamrę drugą ręką. Jeśli dopiął klamrę stosujemy opisaną metodę, jeśli zaciąga nas w tył, staramy się go zablokować. Jednak w momencie kiedy wszystkie opcje zawiodły z powodu naszej nieostrożności lub z byt wolnego czasu reakcji, musimy zadziałać inaczej.

Zakładamy ze agresor nas dusił i zaczął się cofać. Zdążyliśmy zastawić mu nogę, jednak mocniej dopiął uchwyt. Wtedy ręka, która znajduje się bliżej partnera będzie wędrowała pomiędzy naszymi głowami w celu uchwycenia zbiegu oczu i nosa. Następnie odciągamy głowę agresora wzdłuż jego kręgosłupa. Druga ręka będzie bezustannie atakowała strefę kroku. Takie działanie spowoduje albo poluzowanie uchwytu albo przewrócenie się agresora na ziemię.

Po skończonym treningu techniki, przechodzimy do zadaniówek. Partner ma zamknięte oczy. Zostaje wybudzony z powodu duszenia. Odpowiednio stosujemy wyżej wymienione trzy opcje.

W dalszej części treningu tylko utrudniamy wykonanie zadania, aby wyrobić naturalne odruchy w naszym ciele. Dobieramy się  w grupy trzyosobowe. Dwie pierwsze osoby pracują na zasadzie sparingu w lekkim kontakcie, natomiast trzecia osoba krąży i w dowolnym momencie ma za zadanie uchwycić partnera w duszenie. Odpowiednio działamy obroną i wracamy do sparingu szlifując techniki ze wcześniejszych treningów.

OBRONA PRZED AGRESOREM UZBROJONYM W NÓŻ
OBRONA PRZED AGRESOREM UZBROJONYM W NÓŻ KRAV MAGA WARSZAWA

Nóż jest to bardzo niebezpieczne narzędzie. W dzisiejszych czasach nóż można nabyć za kilkanaście złotych i skutecznie go ukryć pod ubraniem. Nawet nożyk do cięcia tapet, jest w stanie przy szybkim cięciu dostać się niemalże do samej kości. Dodatkowym utrudnieniem jest fakt, że jest on w dłoni agresora bardzo słabo widoczny a zwłaszcza późną porą. Osoby niewyspecjalizowane w walce nożem potrafią zadać mnóstwo śmiertelnych ran. Widać to bardzo dobrze na nagraniach z monitoringu ulicznego. Dlatego oprócz podstawowej obrony przed nożownikiem, najważniejszy jest dystans i skanowanie otoczenia. Jeśli zbliża się do Ciebie agresor u którego dobrze nie widzisz obydwu rąk, najprawdopodobniej sięga on po ukryte narzędzie.

Czytaj więcej...

Na treningach przedstawiamy takie ćwiczenie, w którym zbliża się do nas partner treningowy. Naszym zadaniem będzie w pierwszej kolejności stopowanie go przy użyciu środków werbalnych. Możemy krzyknąć żeby się zatrzymał, jeśli tego nie robi, sami powinniśmy się wycofywać, tak aby dystans między nami był możliwie jak największy. Dalej każemy mu pokazać dłonie, jeśli ich nie widać. Jeżeli środki werbalne nie działają musimy jak najszybciej zareagować w inny sposób. Ucieczka będzie najskuteczniejszą obroną, ponieważ to czego nie chcemy, to walczyć z nożownikiem. Jego ataki najczęściej są bardzo mało przewidywalne,w związku z tym szansa na przetrwanie w bezpośrednim kontakcie drastycznie spadają.

Innym sposobem na zatrzymanie takiego agresora będzie kopnięcie frontalne na brzuch lub strefę kroku. Cały czas mówimy o agresorze, który jeszcze tego noża nie wyciągnął.

Kiedy zostaliśmy zaskoczeni lub nie mamy możliwości ewakuacji, musimy przystąpić niezwłocznie do działanie jeśli taki nóż się pojawi. Powinniśmy zareagować w pierwszej kolejności kopnięciem wyprzedzającym, tworząc tym samym potencjalnie bezpieczny dystans zanim nożownik przystąpi do ataku a dalej niezwłocznie się oddalić.

Na treningach dużo omawiamy sytuacji, gdzie nóż jest już na wierzchu i agresor zadaje ataki pchające na wysokość brzucha, podobnie jak dźgają się szermierze na zawodach przy użyciu szpady. Obroną podczas takiego ataku zawsze będzie zbicie lub zagarnięcie ręki agresora, który trzyma narzędzie. Obronę dodatkowo zawsze wspieramy zejściem z linii, na wypadek gdyby nasza pierwsza obrona nie zadziałała. Dalej staramy się naszymi rękoma skontrolować dłoń agresora. Cały czas bardzo mocno trzymając rękę z nożem musimy mieć wyprostowane łokcie i odpychać nóż jak najdalej od naszego ciała. Zadajemy serię kopnięć w strefę kroku do momentu, aż będziemy czuli że agresor nie stawia już więcej oporu. W tym momencie, możemy się ewakuować, wyłuskać nóż lub przejść do obalenia agresora.

Obalenie będzie wynikało z tak zwanej dźwigni rycerskiej. Staramy się wygiąć w stawie łokieć naszego agresora na zewnątrz jego ciała, cały czas trzymając rękę z narzędziem. Następuje rotacja w nadgarstku, dalej w stawie łokciowym i w efekcie agresor pada na ziemię. Tutaj albo zmiękczamy go serią kopnięć nadeptujących na głowę lub przystępujemy od razu do wyłuskania noża.

Wszystkie te operacje na naszym przeciwniku są niezwykle groźne, ponieważ jakiekolwiek nasze niepowodzenie czy to przez słabe zmiękczenie lub nieuważne chwycenie dłoni będzie skutkowało przykrymi konsekwencjami, gdyż jesteśmy już w bezpośrednim zwarciu z naszym wrogiem. Dlatego tak niezwykle ważne jest zachowanie odpowiedniego dystansu. Zanim oko prześle informacje do mózgu, a z kolei mózg do mięśni aby wykonały pracę potrzebny jest czas. Przy bardzo bliskim dystansie z naszym wrogiem nie jesteśmy w stanie zareagować a co dopiero obronić się. Kreuj długi dystans i nie daj się zaskoczyć.

OBRONA PRZED AGRESOREM UZBROJONYM W PAŁKĘ, RURĘ LUB INNE DŁUGIE NARZĘDZIE
OBRONA PRZED ATAKIEM KIJEM LUB NIEBEZPIECZNYM NARZĘDZIEM KRAV MAGA WARSZAWA

Z fizyki wiadomo, że największe obrażenia może wywołać końcówka kija przy pełnym zamachu. Dlatego kiedy tylko spostrzeżesz agresora uzbrojonego w jakieś narzędzie, niezwłocznie opuść niebezpieczne miejsce o ile jest to możliwe. Jeśli nie masz możliwości natychmiastowej ewakuacji musisz za wszelką cenę jak najszybciej skrócić dystans między Tobą a agresorem. Każde inne pośrednie miejsce w zasięgu narzędzia będzie skutkowało, być może trwałymi obrażeniami.Trening zaczynamy od wykonania techniki na sucho w kolumnie ćwiczebnej. Pierwsze składowe wykonania obrony to unoszenie obydwu wyprostowanych rąk do góry. Ręce są złączone a przedramiona zakrywają uszy. Głowa powinna być lekko pochylona do dołu.

Czytaj więcej...

Takie ustawienie rąk będzie skutkowało zsunięciem się narzędzia wzdłuż naszego ciała. Łokcie nie mogą wystawać, aby kij nie zahaczył i nie uszkodził kości. Tak więc na sygnał instruktora, grupa ustawia odpowiednio ułożone dłonie z pozycji biernej. Pozycja bierna jest to pozycja, w której jesteśmy nieprzygotowani do jakiegokolwiek ataku.

Kolejnym etapem będzie skrócenie dystansu. Tutaj możemy pracować już z naszym partnerem treningowym. Bardzo ważny jest odpowiedni tajming. Osoba broniąca się, będzie zbliżała się do agresora sprintem w momencie, kiedy on wykonuje odwodzenie ręki do tyłu w celu wykonania zamachu. W czasie biegu cały czas chronimy naszą głowę rękoma wyciągniętymi w kierunku sufitu. Gdy tylko zbliżymy się maksymalnie blisko, przystępujemy do kontroli partnera. Jedna ręka będzie kontrolowała rękę, która trzyma narzędzie, natomiast druga ręka będzie kontrolowała szyję. Dalej wykonujemy serię kopnięć kolanem w strefę brzucha oraz kroku.

Kiedy agresor jest już odpowiednio zmiękczony dalsze rozbrojenie powinno być już tylko formalnością. Tutaj będziemy odsuwali się od agresora mniej więcej pół metra do tyłu. Puszczamy rękę, która trzyma kij i przesuwając się układając kij na swoim zgięciu łokciowym, dalej wykonujemy skręt całego ciała aby kij znalazł się w naszym posiadaniu. Tutaj ważne jest aby nie odwrócić się tyłem do przeciwnika, tylko cały czas obserwując go odsuwamy się na bezpieczną odległość skanując otoczenie.

Samo kopanie kolanem w przeciwnika będziemy ćwiczyli na tarczach treningowych w różnoraki sposób. Po pierwsze będziemy starali się wykonać odpowiednio technikę, tj. podniesienie kolana do góry, wysuniecie biodra do przodu i przytrzymanie przeciwnika rękoma. Tutaj pracujemy nad techniką oraz mocą uderzenia. Dalej możemy poprawić swoją szybkość oraz motorykę. Na zmianę z partnerem kopiemy z poprawną techniką jak najszybciej w tarczę, mogą to być pojedyncze uderzenia tym samym kolanem lub zmieniać kolano co jedno uderzenie. Staramy się jak najbardziej pobudzić układ nerwowy, który będzie odpowiadał za szybkość. Przy bardzo mocnym kopnięciu jesteśmy w stanie stawić czoła nawet większemu czy silniejszemu agresorowi.

Gdy studenci opanowali już technikę starają się wykonywać ją na zmianę, jak najbardziej płynnie i z maksymalną szybkością. Jedna osoba atakuje, druga broni się i wyłuskuje narzędzie a następnie sama wykonuje atak. Taką pracę zapętlamy. Na sygnał instruktora studenci zmieniają się w parach, ponieważ na sali treningowej są różne osoby. Wysokie, niskie, otyłe, umięśnione, z różnym stopniem sprawności związanym z wiekiem. Nie wiadomo na kogo trafimy na ulicy, dlatego warto poznać różne sylwetki anatomiczne i dopasować swoje umiejętności do danej osoby. Często widać na treningach, że pary ćwiczą wyłącznie ze sobą, i niechętnie się zmieniają. Jednak takie działanie nie zawsze jest idealne dla naszego rozwoju.

UCHWYCENIE ZA BARK LUB NADGARSTEK
UWOLNIENIE Z CHWYTU ZA NADGARSTEK

Co zrobić kiedy ktoś się do nas zbliża i ma zamiar nas uchwycić. Kiedy nas złapie i chce zaciągnąć np. do auta czy jakiegoś pomieszczenia. Kiedy zamierza nas kopnąć w brzuch. Zaczynamy od rozgrzewki ogólnorozwojowej. Podnosimy tętno i rozprowadzamy maź stawową pomiędzy naszymi stawami. Dalej przechodzimy do rozgrzewki specjalistycznej, mającej na celu wprowadzenie uczestników zajęć w podstawowe ruchy, zbliżone do techniki, którą będziemy omawiać później. Na początku rozmawialiśmy o uchwyceniach, więc pierwszym ćwiczeniem będzie uchwycenie partnera za nadgarstek. Obrona przed takim uchwyceniem jest bardzo prosta.

Czytaj więcej...

Należy natychmiast po złapaniu przez agresora naszej ręki, wycofać się do tyłu, podasz gdy nasz łokieć ręki uchwyconej będzie mocno wysuwany do przodu, w taki sposób jakbyśmy chcieli wykonać uderzenie łokciem w podbródek przeciwnika w pozycji poziomej.

Jeśli agresor zdecyduje się uchwycić naszą rękę, swoimi dwoma rękoma, wówczas tworzymy pięść z ręki uchwyconej, dalej łapiemy drugą ręką ową pięść i wykonujemy analogiczny ruch do poprzedniego. Jeśli nie zareagowaliśmy zbyt szybko a nasz przeciwnik jest znacznie silniejszy, będziemy wspomagali nasza obroną poprzez natychmiastowe wykonanie kopnięcia piszczelem w strefę kroku.

Kolejnym omawianym tematem jest uchwycenie za bark lub próba duszenia na prostych rękach. Tutaj będziemy starali się wykonywać klasyczną przeprowadzkę, często stosowaną przez zapaśników. Zanim jednak do niej dojdzie staramy się uchwycić nadgarstek agresora. W momencie kiedy stara się uchwycić nas za bark, wykonujemy obronę przedramieniem kierując kciuk do zewnątrz, tak jak pracuje wycieraczka w samochodzie po to aby złapać za jego nadgarstek, dalej wykonujemy przeprowadzkę i kończymy akcję dopinając duszenie przedramieniem. Jeśli sytuacja nas do tego zmusza staramy się skontrolować agresora na ziemi, cały czas dopinając duszenie.

Kolejnym etapem będzie obrona przed agresorem który uchwycił nas za bark. Nie zdążyliśmy zareagować odpowiednio wcześniej, więc teraz będziemy pracowali w inny sposób. Staramy się skontrolować rękę która nas uchwyciła za bark a następnie wykonać uderzenie łokciem w poziomie drugą ręką, po uderzeniu skontrolować szyję i zaznaczyć uderzenie kolanem w brzuch, poprawiając ta samą nogą kopnięcie w strefę kroku piszczelem.

Gdy już mamy to w miarę opanowane staramy się wykorzystać te techniki w zadaniówkach. Pierwsza osoba ma za zadanie nie dać się uchwycić za nadgarstek ani za bark, jednak gdy to nastąpi ma za zadanie poradzić sobie z problemem, dodatkowo druga osoba może również wykonywać kopnięcia frontalne na brzuch. Obronę wykonujemy poprzez zagarnięcie nogi i serię kontrataków.

W dalszej części szkolenia tylko utrudniamy. Studenci mają za zadanie dobrać się w trzy osobowe grupy, mniej więcej w tej samej kategorii wagowej. Pierwsza osoba standardowo stara się obronić, druga osoba będzie chciała uchwycić  partnera za nadgarstek lub bark, trzecia osoba stara się wykonać dowolną nogą kopnięcie frontalne w brzuch. Przy tym zadaniu absolutnie nie można dopuścić do sytuacji, gdzie nasi przeciwnicy otoczą nas. Musimy tak pracować na nogach aby umieścić obydwu agresorów przed sobą, najlepiej w jednej linii. W innym przypadku szanse na naszą obronę znacznie spadają.

Końcówka treningu to relaksujący stretching.

UWOLNIENIE Z OBCHWYTU ZA SZYJĘ ORAZ SPROWADZENIE DO PARTERU I OBRONY PRZED AGRESOREM, KTÓRY JEST W DOSIADZIE
OBCHWYT GŁOWY POD PACHĄ KRV MAGA WARSZAWA

Zaczynamy od rozgrzewki, głównie stawiamy dzisiaj na rozgrzanie karku oraz na wzmożenie elastyczności ciała, gdyż będziemy się poruszać w parterze. Kark jest szczególnie ważny, ponieważ na nasze zajęcia uczęszczają nie tylko osoby bardzo sprawnie fizycznie, ale również osoby które większość czasu spędzają w pracy przed komputerem i kark nierozgrzany, po treningu może uprzykrzać życie. Początek treningu zaczynamy od wyprowadzania cisów prostych. Zmiana jest co jeden cios. W obronie stosujemy zbicia. W tym ćwiczeniu trenujemy wiele aspektów. Po pierwsze partner uczy się poprawnego wykonywania ciosu prostego w poruszaniu się. Uczymy się odpowiedniego wyczucia dystansu, tajmingu, szybkości oraz celności.

Czytaj więcej...

Na wcześniejszym treningu ćwiczyliśmy wyjście z takiego obchwytu. Najczęściej będziemy działali w taki sposób, że dalsza ręka będzie atakowała uderzeniami w krocze, natomiast druga ręka będzie chwytała za oczodoły w taki sposób aby ręka była pomiędzy naszymi głowami. Dalej po chwyceniu zbiegu oczu i nosa odciągamy głowę do tyłu wzdłuż pleców agresora. Kończymy standardowo serią kontrataków, oddaleniem się od agresora oraz skanowaniem otoczenia.

Teraz będziemy się zajmowali uwolnieniem z obchwytu głowy gdy agresor ściągnął nas do parteru. Taka pozycja jest bardzo niewygodna gdy nasza głowa jest uchwycona, leżymy na ziemi a agresor często cięższy dociska nas swoja masą. Mimo wszystko mamy do dyspozycji najczęściej jedną rękę, którą będziemy odchylali głowę agresora jak najdalej od naszej szyi, następnym krokiem będzie wysuwanie bioder w kierunku naszej głowy po ziemi w taki sposób żeby kolana dotykały plecy agresora, dalej zamaszystym ruchem kładziemy nasze zgięcie kolanowe na szyi agresora i ściągamy go z siebie aby ostatecznie wylądować na kolanach dociskając swoimi rękami plecy agresora. Na koniec wstajemy, zaznaczamy kopnięcie na głowę i ewakuujemy się z miejsca zagrożenia

Kolejne zagadnienie to uwolnienie z dosiadu. Omawiamy sobie trzy warianty. Pierwszy to dosiad, czyli agresor siedzi na kolanach okrakiem na naszym brzuchu i zaczyna dusić lub dociska nasze barki do ziemi. Tutaj będziemy starali się kontrolować jedną rękę. Dociskamy ją hakowo do naszej klatki piersiowej. Druga ręka będzie spychała agresora z naszego ciała. Wszystko łączymy to z ruchem mostowania. Mostowanie to szybki, dynamiczny wyrzut bioder do góry w celu zrzucenia wroga z naszego ciała.

Drugi wariant to agresor mimo prób mostowania nadal siedzi w dosiadzie odchylając swój środek ciężkości do tyłu. W takim przypadku staramy się wbić jedno kolano w plecy agresora w taki sposób aby agresor położył swoje ręce na ziemię. To jest moment w którym niezwłocznie staramy się uchwycić hakowo jedną rękę i przyciągnąć ja do swojej klatki piersiowej, łącząc to z mostowaniem.

Trzeci ostatni wariant. Agresor siedzi w dosiadzie i wykonuje serię ataków na głowę swojej ofiary. W tej sytuacji jest niezwykle ciężko wychwycić którąś rękę. Dlatego staramy się zasłaniać poprzez podwójną gardę, dodatkowo poruszamy całym ciałem na boki by nasza głowa była nieuchwytnym celem. Znajdujemy moment aby w czasie uderzeń wyłapać jedną rękę, przyciągnąć ją do klatki piersiowej i wykonać mostowanie.

Takie sytuacje, gdzie znajdujemy się z agresorem na ziemi zdarzają się bardzo często, dlatego warto je przećwiczyć na sali treningowej w kontrolowanych warunkach niż zmierzyć się z nimi na ulicy gdzie nie ma już miejsca na pomyłki. Często ćwiczymy akcje parterowe na klepce, może to nie jest w pełni komfortowe jak ćwiczenie na sali gdzie mamy do dyspozycji matę, ale wyposażamy zawsze naszych studentów w niezbędne ochraniacze.

PADY W TYŁ I SZYBKIE WSTAWANIE DEFENSYWNE
WSTAWANIE DEFENSYWNE KRAV MAGA WARSZAWA

Doskonalenie padów i szybkiego wstawania to podstawa w treningu Krav Maga. Jeśli prześledzimy ataki uliczne, bardzo często są one wywoływane z zaskoczenia. Efekt takiego zachowania ze strony agresora skutkuje najczęściej przewrócenie swojej ofiary. Dlatego umiejętność bezpiecznego upadania oraz dynamicznego wstawania jest czymś priorytetowym, gdyż może to zaważyć o naszym zdrowiu czy nawet życiu. Naukę padów zaczynamy od masażu pleców. Kładziemy się na plechach i przyciągamy kolana do klatki piersiowej, następnie ramionami oplatamy kolana i zaczynamy kołysać się na plecach do przodu i do tyłu. Dodajemy do tego zestaw przewrotów w przód i tył z kolan. Dalej pokazujemy jak należy bezpiecznie upadać w tył.

Czytaj więcej...

Najważniejsze elementy, to nie zapieranie się rękoma podczas upadku, gdyż możemy bardzo szybko nabyć kontuzji nadgarstka, zgięcia łokciowego czy też barku.  Nasza broda w czasie upadania powinna być przyklejona do klatki piersiowej. Wówczas zminimalizujemy zagrożenie uszkodzenia czaszki. Kolejną czynnością będzie obniżenie środka ciężkości ciała jak najniżej. Oznacza to, że należy niezwłocznie po popchnięciu ukucnąć, tym samym jesteśmy bliżej ziemi i upadek nie będzie dla nas niekomfortowy.

Gdy tylko znaleźliśmy się już na ziemi musimy przybrać odpowiednią postawę obronną. Ustawiamy się w taki sposób aby móc bronić się przed nadchodzącym zagrożeniem. Pierwsza rzecz to ręce w gardzie, które mogą nas chronić przed kopnięciami na głowę lub tułów. Dalej staramy się mieć zawsze jedną nogę uniesioną i zgiętą w kolanie w taki sposób, który umożliwiałby nam atakowanie kolan zbliżającego się agresora. Trzecia sprawa to druga noga jest ugięta w kolanie i zawsze umieszczona na ziemi. Będzie ona odgrywała kluczową rolę podczas przemieszczania naszego ciała przodem w kierunku agresora, który najczęściej będzie przemieszczał się by zaatakować okolice głowy.

Dalej zaczynamy zadaniówki. Jedna osoba z pary ma za zadanie popchnąć lub kopnąć frontalnie drugą osobę. Student ma za zadanie jak najbezpieczniej wykonać pad w tył, dalej agresor stara się zaznaczyć kopniecie w strefę głowy a partner będzie musiał się ustawiać przez cały czas przodem do agresora i wykonywać kopnięcia w kolana aby go dystansować.

Im więcej dajemy naszym studentom takich bodźców tym lepiej i szybciej uczą się jak poradzić sobie w takiej sytuacji na ulicy. Najgorszą rzeczą w takim momencie będzie odsłanianie głowy lub układanie się w tkz. żółwia. Uczymy naszych studentów aby jak najszybciej próbowali podnosić się z ziemi, gdyż o ile nie jesteśmy dobrymi grapplerami, będzie nam bardzo ciężko poskromić kogoś w parterze. Jeżeli dodamy do tego kilku agresorów atakujących jednocześnie, dłuższe pozostawanie na ziemi może doprowadzić jedynie do uszczerbku na zdrowiu.

Podstawowym sposobem na podnoszenie się z ziemi będzie Wstawanie Defensywne.

Przyjmując naszą omawianą wcześniej pozycję jaką przybieramy na ziemi, będziemy starali się podnosić w pierwszym kroku plecy do pozycji siadu. Następnie podpieramy się po przekątnej jedną ręką i jedną nogą o ziemię. Druga ręka będzie cały czas ugięta w łokciu na wysokości naszego czoła w celu zasłony przed ewentualnym atakiem, natomiast druga noga cały czas będzie odpowiadała z kopnięcia i dystansowanie agresora. Teraz aby wstać, należy dynamicznie wypchnąć obydwie nogi poza rękę, którą się zapieramy. Następnie prostujemy się i przybieramy pozycję walki.

Aby dobrze to przećwiczyć do treningu używamy pian, które możecie spotkać na basenach. Metrowe pianki wykonane z gąbki są bezpieczne dla partnera a jednocześnie nadają presję podczas ćwiczenia. Tak więc, osoba która trzyma piankę wykonuje kopniecie frontalne, dalej wykonuje ataki pianką na głowę pociągłymi ruchami z góry ku dołowi. Osoba, która się broni ma za zadanie wykonać bezpieczny pad, kopać i dystansować agresora, a gdy nadarzy się okazja wstaje defensywnie i oddaje serią kontrataków.

To samo ćwiczenie wykonujemy na większej liczbie agresorów jednocześnie. Wówczas nasi studenci bardzo szybko, orientują się że bezczynne leżenie na ziemi nie skutkuje pomyślnym wyjściem z opresji.

Trening kończymy sesją siłową oraz sesją rozciągającą.

KOPNIĘCIA FRONTALNE W TRENINGU KRAV MAGA
KRAV MAGA WARSZAWA ZDJECIE Z TRENINGU Na treningach Krav Maga ćwiczymy kopnięcia frontalne, ponieważ jest to bardzo dobre narzędzie dystansujące agresora, niekiedy dobrze trafione kopnięcie frontalne jest w stanie powalić większego przeciwnika od nas samych. Świetnie sprawdza się nie tylko w walce jedne na jednego ale również, gdy mamy do czynienia z większą ilością wrogów. Kopnięcie frontalne jest wykorzystywane w wielu sportach walki, to kopniecie jest bardzo intuicyjne i proste, ale dobrze wyćwiczone będzie cennym narzędziem w naszym arsenale w samoobronie. Dodatkowo oprócz nauki umiejętności posługiwania się tym kopnięciem, będziemy rozwijali u naszych studentów obrony i rozwinięcia tej obrony przed kopnięciem w strefę brzucha. Często ataki, które są spotykane na ulicy rozpoczynają się owym kopnięciem. Nawet nie wyćwiczona osoba, potrafi je zastosować w gorszy lub lepszy sposób, dlatego jest tak powszechne.

Czytaj więcej...

Naukę kopnięcia frontalnego będziemy zaczynali od pokazania odpowiedniej trajektorii ruchu i pokazanie w jaki sposób powinniśmy układać swoje ciało. Pierwsza podstawowa zasada to wyprowadzenie kopnięcia poprzez dynamiczne uniesienie na początku kolana w kierunku klatki piersiowej, dalej wysuwamy piszczel w kierunku tarczy w taki sposób aby uderzyć podbiciem stopy. Palce u stopy powinny być podniesione i skierowane w kierunku kolana aby uniknąć kontuzji. Na zajęciach Krav Maga ćwiczymy w butach i nie jest to aż tak istotne, jednak od samego początku uczymy dokładnie samych podstaw. Taka umiejętność może być przydatna na innych sportach walki, chociażby w kick-boksingu, gdzie zawsze ćwiczy się bez obuwia.
Dalszym etapem będzie kopanie z coraz to większą mocną w tarczę, przy zachowaniu odpowiedniego ułożenia ciała. Należy zadbać tu o to aby moc lub szybkość kopnięcia nie byłą zwiększana kosztem techniki. Wszystkie kopnięcia na tarcze można łączyć z ćwiczeniami siłowymi na nogi. Poprzez coraz to mocniejsze i szybsze wyrzuty nogi w kierunku tarczy będziemy kształtowali moc kopnięcia, a tym samym nasza obrona znacznie się poprawi.
Gdy studenci opanują już podstawy stawiamy przed nimi różne zadania, które mają na celu wykorzystanie nowo nabytej umiejętności, np. celem studenta będzie wykonanie kopnięcia frontalnego na brzuch agresora po obronie ręcznej, gdy ten zadaje ataki rękoma na głowę. Innym celem może być dystansowanie przeciwników w walce jeden na trzech itd.
Gdy wiemy już w jaki sposób zadawać kopnięcia frontalne, możemy przejść do nauki obrony przed nim. Najczęściej wykorzystujemy zagarnięcie nogi w taki sposób aby przekierować kopnięcie agresora do boku i tym samym zobaczyć jego plecy. Będziemy to wykonywać poprzez chwycenie nogi blisko kostki uchwytem hakowym i spychanie tej nogi w przeciwnym kierunku. Używamy najczęściej prawej ręki przed atakiem z prawej nogi.
Po wykonanej obronie mamy do dyspozycji kilka opcji.
Pierwsza to natychmiastowa ewakuacja z miejsca zdarzenia. Ucieczka może być wywołana z różnych powodów. Musimy wcześniej ocenić czy jestem w stanie pokonać swojego przeciwnika (jest tutaj mowa o jego masie, wzroście, budowy ciała oraz poziomu wytrenowania), innym powodem może być wywołany z byt duży paraliżujący stres, może zbliżają się koledzy owego agresora itp.
Druga opcja to wykonanie serii kontrataków. Po zagarnięciu nogi, atakujemy kopnięciem strefę kroku oraz używamy ataków ręcznych na potylicę partnera.
Trzecią opcją będzie sprowadzenie agresora do parteru po wykonaniu obrony i odpowiednie skontrolowanie go w tej płaszczyźnie lub po obaleniu wykonać kopnięcie nadeptujące na okolicę głowy i niezwłoczne rozejrzenie się w celu zeskanowania otoczenia.

PODSTAWOWE TECHNIKI W TRENINGU KRAV MAGA
PODSTAWOWE TECHNIKI KRAV MAGA WARSZAWA Tego dnia na warsztat zostały wzięte najbardziej podstawowe techniki Krav Maga. Skupiliśmy się głównie na ciosach prostych, oraz podstawowej obronie jakimi są zbicia, a także szybkie, krótkie kopnięcie w strefę kroku piszczelem. Grupa ustawiła się w dwuszeregu. Kolejno odlicz i zaczynamy rozgrzewkę. Ponieważ zabieramy się za podstawowe techniki, rozgrzewka była ogólnorozwojowa. Trucht dookoła sali przodem, tyłem, biegnąc tyłem wyprowadzamy ciosy proste i patrzymy się raz przez lewy bark, raz przez prawy bark. Następnie wysoko unosimy kolana, piety do zewnątrz, pięty do środka, piety uderzają o pośladki, oraz pięty z tyłu po krzyżu razem z ramionami. Po podniesieniu temperatury dogrzewamy wszystkie stawy. Dodajemy elementy siłowe typu pompki i przysiady. Pod koniec rozgrzewki grupa formuje szereg się pod ścianą sali. Mają za zadanie odnaleźć się w poruszającym się tłumie. Każda osoba miała za zadanie zaatakować pojedynczym ciosem prostym jak największą liczbę osób, dodatkowo każdy musiał użyć zbicia, aby móc się obronić.Chwila przerwy na łyk wody. Grupa dobiera się w pary i zaczynamy na przemiennie pracę.  
Czytaj więcej...
Student miał utrzymać pozycję pompki na dwóch kostkach bliżej kciuka. W ten sposób uczymy się poprawnie formować pięść, usztywniać nadgarstka. W rezultacie poprawnie wykonywać cios prosty, który tak naprawdę jest składową wielu drobnych elementów. Po przygotowaniu pięści i uświadomieniu sobie jak prawidłowo układać nadgarstek student wykonuje na ręce partnera 10 poprawnych uderzeń. Gdy już opanowane zostało wyprowadzanie ciosu prostego, przechodzimy do obrony. Partner miał za zadanie zaatakować głowę pojedynczym ciosem prostym lewym bądź prawym lub serią uderzeń naprzemiennie. Druga osoba używając otwartej dłoni wykonywała zbicie, czyli przekierowanie ciosu do boku.Dalej wprowadzamy element zaskoczenia i stresu. Student miał za zadanie gwałtownie popchnąć partnera i uderzyć w głowę używając jedynie ciosów prostych. Bardzo częsta sytuacja jeśli chodzi o ulicę. W momencie popchnięcia należy niezwłocznie unieść otwarte ręce do gardy i cofając się wykonywać zbicia.To samo ćwiczenie wykonujemy popychając partnera z przodu, z tyłu, oraz z boku. Więc należy odwrócić się do agresora i nie dać się trafić.Kolejny etap to wprowadzenie jeszcze większego elementu zaskoczenia poprzez zamknięcie oczu. Takie działanie powoduje, że zaczynamy się mocniej stresować ponieważ nie widzimy agresora i nie wiemy kiedy nadejdzie atak, z której strony i w jakiej konfiguracji ciosów prostych. Bardzo rozwojowe ćwiczenie, ponieważ na ulicy również często bywa, że zostajemy zaatakowani z zaskoczenia, np. w ciemnej klatce schodowej.Samo zbicie nie ratuje nas z opresji. Dlatego wcześniej studenci przećwiczyli szybkie, krótkie kopnięcie piszczelem w strefę kroku. Ponieważ nie wszyscy posiadali suspensory, pary kopały się nawzajem w wewnętrzną stronę uda. Po kopnięciu wyprowadzamy serie ciosów prostych, aby skutecznie zatrzymać agresora w działaniu.Dalej połowa grupy była rozsypana po sali, każdy miał stać w miejscu i mieć zamknięte oczy w pozycji biernej. Druga połowa grupy miała za zadanie krążyć wokół pozostałych i na sygnał trenera zaatakować dowolną osobę. Czasem się zdarzało, że dwie osoby zaatakowały tą samą osobę. To było nieprzewidywalne i każdy student również musiał sobie z tym poradzić.Reasumując, został przetrenowany pewien scenariusz gdzie możemy zostać wpierw popchnięci, a następnie zaatakowani pod różnymi kątami w nieoczekiwanym momencie. Naszą obroną było zbijanie ciosów prostych, połączonych z kopnięciem w strefę kroku, wraz z serią ataków na szczękę agresora. Koniec treningu to lekki sparing na 30% mocy, aby pobawić się techniką i dobrze ją przyswoić. Następnie ćwiczenia siłowo kondycyjne i standardowo rozciąganie. Grupa ustawia się w jednej linii, ogłoszenia oraz tradycyjny ukłon.

OBRONA PRZED NIEBEZPIECZNYM NARZĘDZIEM (PAŁKA TELESKOPOWA / KIJ)
OBRONA PRZED PAŁKĄ TELESKOPOWĄ KRAV MAGA WARSZAWASystem Krav Maga to nie tylko walka wręcz czy walka w bliskim kontakcie. Do dyspozycji mamy jeszcze różne narzędzia typu, kij, nóż, tomfa, pałka teleskopowa, pistolety, karabiny oraz broń improwizowana. Bronią improwizowaną będziemy nazywali przedmioty codziennego użytku, które mogą nam pomóc w obronie naszego zdrowia czy życia. Takimi przedmiotami mogą się stać parasol, pasek od spodni, latarka, torebka, zwinięta w rulon gruba broszura kolorowego pisma, długopis itp. Dzisiejszy trening będzie opierał się na obronie przed agresorem uzbrojonym w kij. Trening rozpoczynamy od rozgrzewki aby nie doszło do niespodziewanej kontuzji. Bo rozgrzaniu stawów studenci mają uzbroić się w pałki (na naszych treningach są to rurki PCV owinięte pianką izolacyjną wzmocnione dodatkowo taśmą uszczelniającą) oraz torby czy też plecaki w których przyszli na trening.  Wcześniej zostali poproszeni aby wszystko wyjęli oprócz rękawic aby plecaki chociaż trochę ważyły a nie maiły w środku ostrych przedmiotów. 
Czytaj więcej...
 Pierwsza osoba w parze zaczyna ćwiczyć samodzielnie z kijem w ręku różne ataki. Kij ma tylko dwa końce, natomiast możliwości wykonywania nim ataków jest naprawdę sporo. Na naszych zajęciach nie tylko uczymy obrony przed narzędziem ale również musimy poznać jego budowę, funkcje i nauczyć się jak go zastosować zarówno do obrony jak i do ataków. Staramy się naszemu agresorowi nigdy nie pokazywać że nie potrafimy używać noża, pałki czy też pistoletu. Wówczas nasze szanse na przetrwanie mogą drastycznie spaść do minimum.

Druga osoba w parze uczy się dobywać za plecak, torbę w dwie ręce zdejmując go z pleców czy też ramienia. Może się bowiem okazać, że bez tej umiejętności podczas stresu nawet nie pomyślimy o tym co mamy przy sobie, zwłaszcza gdy akcja dzieje się bardzo szybko.

Przechodzimy do ćwiczeń w parach. Agresor wykonuję atak kijem z góry, z boku lub poprzez pchnięcie samą końcówką. Osoba uzbrojona w broń improwizowaną tj. plecak stara się niezwłocznie zblokować atak uchwyconym w obydwie ręce plecakiem i połączyć to z kopnięciem piszczelem lub podstawą stopy w strefę kroku. Kończymy akcję szybkim wycofaniem się i skanowaniem otoczenia, a w razie potrzeby natychmiastowym oddaleniem się z miejsca zdarzenia.

Inną opcją będzie przekierowanie kija po zetknięciu z plecakiem, zamaszystym ruchem w przeciwnym kierunku niż my stoimy a następnie kontynuując zamaszyste ruchy, wykonywać ataki samym plecakiem uderzając w głowę agresora, najpierw kilkukrotnie samym plecakiem a następnie w razie potrzeby dodajemy kopnięcia.

Jeśli agresor na początku scenariusza najpierw wdaje się z nami w dyskusję słowną i już trzyma w ręku narzędzie, możemy pokusić się o dobycie plecaka i szybkim ruchem rzucić go w stronę oczu przeciwnika. Tym sposobem zyskamy cennych kilka sekund, które możemy wykorzystać na serię kontrataków lub po prostu na ucieczkę.

Torba, plecak, czy torebka może okazać się bardzo dobrą tarczą przed ewentualnymi atakami, czy to ręcznymi, nożnymi czy też właśnie samymi narzędziami. Przećwiczenie samego dobywania i wykorzystania rzeczy codziennego użytku, które mamy przy sobie, może okazać się bardzo cenne. Chodząc po chodnikach, po mieście, czy też podczas spaceru w parku, staraj się wizualizować co mogłoby się Tobie przytrafić i jak byś zareagował. Pomyśl w jaki sposób mógłbyś wykorzystać to co masz przy sobie podczas ewentualnego ataku. Rozwijaj swoją samoświadomość własnego ciała i skanuj otoczenie a na pewno poczujesz się dużo bardziej bezpiecznie.

IZRAELSKA SZTUKA WALKI CZY SYSTEM SAMOOBRONY
techniki krav magaPodobnie jak kilkadziesiąt lat temu gdy społeczność żydowska stawała się obiektem ataków faszystowskich bojówek, tak i dziś pojawia się na ulicach europejskich miast zagrożenie, które wymierzone jest w ich rdzennych jej mieszkańców. Coraz częstsze akty terroru i skrupulatnie planowane ataki terrorystyczne powodują, że mieszkańcy nie mogą się czuć się bezpiecznie w swoim domu, na dodatek uległa polityka włodarzy Europy nie pomaga w walce z zagrożeniem jakim jest narastający fundamentalizm islamski. Tak jak przed drugą wojną w Bratysławie społeczność organizowała się, żeby się bronić, a ich przewodnikiem został Imi Lichtefeld kładąc podwaliny pod system samoobrony nazwany później krav maga, tak i dziś coraz częściej ludzie przychodząc na zajęcia nie robią tego z chęci poruszania, znalezienia fajnego zajęcia sportowego, ale z poczucia braku bezpieczeństwa spowodowanego coraz częściej płynącymi informacjami o aktach agresji. 
Czytaj więcej...
 Nasz klub stawia sobie za cel skuteczne uczenie wszystkich chętnych niezależnie od płci, wieku i doświadczenia izraelskiej sztuki walki krav maga, która ma na celu dać wiedzę z zakresu bezpieczeństwa, unikania sytuacji niebezpiecznych oraz umiejętność radzenia sobie z przejawami przemocy wobec nich samych oraz ich bliskich. Cel ten realizujemy poprzez poprawę sprawności fizycznej oraz naukę technik obronnych przed różnymi formami ataki z zachowaniem ulicznego i taktycznego charakteru systemu samoobrony, który przekazujemy. Regularne treningi mają wszechstronny  i kompleksowy charakter tak aby adept potrafił odnaleźć rozwiązanie w każdej sytuacji zagrażającej jego życiu i zdrowiu. Częstym tematem treningów jest działanie z osobami uzbrojonymi i zdeterminowanymi.  Uczymy zarówno technik miękkich, jak i ostatecznych. Przed ewentualnym przystąpieniem do zajęć zapraszamy na zapoznawczy trening próbny, abyś dokładniej mógł/mogła przyjrzeć się jak to wygląda i podjąć decyzję o swoim uczestnictwie. Nie musisz mieć żadnych obaw co do swojego bezpieczeństwa. Jesteś tu po to aby się nauczyć, a nie od razu rzucić w wir walki. Na sali nigdy nie brakuje osób, które chętnie pomogą, udziela wsparcia i odpowiedzą na pytania. Nad całością czuwają świetni trenerzy z wieloletnim doświadczeniem. Jednak pamiętaj, że będziemy wymagać od Ciebie przestrzegania szeregu zasad, aby trening był dla wszystkich maksymalnie bezpieczny i efektywny.

Back to Top